سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی بر همگان مبارک

Risk Factors

Anthropometric Measures and Lipid Coronary Heart Disease Risk Factors in Korean Immigrants With Type 2 Diabetes

Choi, Sarah

Objectives: The purposes of this study were to (1) describe anthropometric measures among Korean immigrants with type 2 diabetes mellitus (T2DM) and (2) examine the relationships between measures of obesity with several forms of dyslipidemia in this group.

Background: Obesity and dyslipidemia are commonly associated with T2DM, and they are risk factors for coronary heart disease (CHD), the leading cause of death for people with diabetes. Asians are predisposed to abdominal obesity and experience significant CHD risk at lower body mass index (BMI) levels. Despite high prevalence of diabetes among Korean immigrants, relationships among anthropometric measures and lipid-related CHD risk factors have not been examined.

Methods: A convenience sample of 143 adult Korean immigrants with T2DM between the ages of 30 and 80 years participated in the study. Body mass index, waist circumference (WC), and waist-to-hip ratio (WHR) were obtained using standardized procedures. Total cholesterol, triglycerides, low-density lipoprotein cholesterol, and high-density lipoprotein cholesterol were assessed using a fingerstick blood test. Hierarchical linear regressions were conducted to identify which of the anthropometric measures was significantly related to individuals' cholesterol levels.

Results: Central obesity measures, not BMI, were significantly associated with dyslipidemia in Korean immigrants with T2DM independent of potential confounds such as hemoglobin A1C, cigarette smoking, age, and cholesterol medication. Different central obesity measures were associated with different cholesterol types for diabetic Korean men and women. In men, WHR was positively associated with low-density lipoprotein cholesterol and total cholesterol levels. In women, WC was negatively associated with high-density lipoprotein cholesterol.

Conclusions: Central obesity measures (WC and WHR) are better indicators for assessing lipid-related CHD risk factor among Korean immigrants with T2DM than BMI. Gender difference in the association between central obesity measures and lipid types should be considered in CHD risk assessment of Korean immigrants with T2DM.

Journal of Cardiovascular Nursing. 26(5):414-422, September/October 2011. doi: 10.1097/JCN.0b013e3182017c1f


lifestyle

The effect of self-efficacy on cardiovascular lifestyle
Berna G.M. Sol, Yolanda van der Graaf, Rutger van Petersen, Frank L.J. Visseren

Background

It is important that patients with vascular diseases adopt a healthy lifestyle so as to reduce vascular risk. Since self-efficacy is an important precondition for health behavior change in patients with chronic disease, we investigated whether self-efficacy was associated with cardiovascular lifestyle in patients with clinical manifestations of vascular diseases.

Methods and design

In this observational cohort study, 125 patients who had recently been referred for cerebrovascular disease, coronary heart disease, or peripheral arterial disease participated in a 1-year self-management intervention. They completed a self-efficacy questionnaire and questions about their cardiovascular lifestyle at baseline and after 1 year. Logistic regression analyses were performed to quantify the impact of change in self-efficacy on physical activity, smoking behavior, alcohol consumption, and food choices.

Results

Improved self-efficacy was associated with improved adherence to guidelines for physical activity (OR 3.5, 95%CI 1.0–11.0) and food choices (B 0.15, 95%CI 0.00–0.31). No such improvement was seen regarding adherence to guidelines for smoking or alcohol intake.

Conclusion

In patients with vascular diseases, improvements in self-efficacy are associated with an improvement in cardiovascular lifestyle, namely, more exercise and better food choices.

European Journal of Cardiovascular Nursing Volume 10, Issue 3, Pages 137-194 (September 2011)


Cardiac Rehabilitation

Systematic Review of Physical Activity Intervention Studies after Cardiac Rehabilitation

Chase, Jo-Ana D. MN, ANP-BC

Coronary heart disease significantly impacts the morbidity, mortality, and health care economy of our population. Enrollment into cardiac rehabilitation (CR) after cardiac events improves patient outcomes; however, physical activity (PA) behavior decreases significantly in the years following completion of CR. This article reviews the literature regarding interventions to maintain or increase PA after CR. Fourteen interventions studies from North America, Europe, Asia, and Australia used variations of cognitive and/or behavioral strategies. Women and older adults were underrepresented in the reviewed studies. Measurement of PA varied between studies and included self-report, objective pedometer or accelerometer data, or questionnaire format. Common cognitive interventions included self-efficacy enhancement measures, barrier management, and problem solving. Behavioral interventions included self-monitoring, prompting, goal setting, and feedback. Cognitive intervention studies reported inconsistent results, whereas behavioral studies and studies that used combinations of interventions reported more consistent, positive findings. More intervention studies, using rigorous designs and reliable measures of PA on larger, more diverse populations, are needed to improve the understanding of PA-related behavior change after completion of CR.

Journal of Cardiovascular Nursing: September/October 2011 - Volume 26 - Issue 5 - pp 351-358  doi: 10.1097/JCN.0b013e3182049f00



Heart Failure

Adequate Health Literacy Is Associated With Higher Heart Failure Knowledge and Self-care Confidence in Hospitalized Patients

Dennison, Cheryl R.; McEntee, Mindy L.; Samuel, Laura; Johnson, Brandon J.; Rotman, Stacey; Kielty, Alexandra; Russell, Stuart D.

Heart failure (HF) patients with inadequate health literacy are at increased risk for poor self-care and negative health outcomes such as hospital readmission. The purpose of the present study was to examine the prevalence of inadequate health literacy, the reliability of the Dutch HF Knowledge Scale (DHFKS) and the Self-care of Heart Failure Index (SCHFI), and the differences in HF knowledge, HF self-care, and 30-day readmission rate by health literacy level among patients hospitalized with HF. The convenience sample included adults (n = 95) admitted to a large, urban, teaching hospital whose primary diagnosis was HF. Measures included the Short Test of Functional Health Literacy in Adults, the DHFKS, the SCHFI, and readmission at 30 days after discharge. The sample was 59 ± 14 years in age, 51% male, and 67% African American; 35% had less than a high school education, 35% were employed, 73% lived with someone who helps with their HF care, and 16% were readmitted within 30 days of index admission. Health literacy was inadequate for 42%, marginal for 19%, and adequate for 39%. Reliability of the DHFKS and SCHFI scales was comparable to prior reports. Mean knowledge score was 11.43 ± 2.26; SCHFI subscale scores were 56.82 ± 17.12 for maintenance, 63.64 ± 18.29 for management, and 65.02 ± 16.34 for confidence. Those with adequate health literacy were younger and had higher education level, HF knowledge scores, and HF self-care confidence compared with those with marginal or inadequate health literacy. Self-care maintenance and management scores and 30-day readmission rate did not differ by health literacy level. These findings demonstrate the high prevalence of inadequate and marginal health literacy and that health literacy is an important consideration in promoting HF knowledge and confidence in self-care behaviors, particularly among older adults and those with less than a high school education.

Journal of Cardiovascular Nursing. 26(5):359-367, September/October 2011.

doi: 10.1097/JCN.0b013e3181f16f88



Acute Coronary Syndrome

Triaging Women With Acute Coronary Syndrome: A Review of the Literature

Kuhn, Lisa; Page, Karen; Davidson, Patricia M.; Worrall-Carter, Linda

Aims and Objectives: This article analyzes the literature describing factors affecting nurses' triage of emergency department (ED) patients with potential acute coronary syndrome (ACS), with particular attention paid to gender-based differences.

Introduction: Acute coronary syndrome is one of the most time-critical conditions requiring ED nurse triage. This literature review will provide examination of how triage nurses prioritize patients with possible ACS, reflecting on challenges specifically associated with evaluating women for ACS in the ED. The article presents a description of the research findings that may help improve the timely revascularization of ACS in women.

Methods: An electronic search of EBSCOhost CINAHL, Health Source Nursing Academic Edition, MEDLINE, Psychology and Behavioral Sciences Collection databases, online theses, the Cochrane Library, the Joanna Briggs Institute, and National Guideline Clearinghouse resources were used to identify all relevant scientific articles published between 1990 and 2010. Google and Google Scholar search engines were used to undertake a broader search of the World Wide Web to improve completeness of the search. This search technique was augmented by hand searching these articles' reference lists for publications missed during the primary search.

Results: Review of the literature suggests factors such as patient age, sex, and symptoms at ED presentation affect the accuracy of nurses' triage of ACS, particularly for women. However, research examining delays due to ED triage is scant and has predominantly been undertaken by one researcher. Little research has examined triage of ACS specifically in women.

Conclusions: The literature search revealed a small number of articles describing challenges associated with nurse triage of women with ACS. Although most of this published research is North American, the themes uncovered are well supported by broader international research on acute assessment and management of women's ACS. These include the following: gender-based differences in the presentation of ACS can preclude early identification of ACS, advanced patient age often correlates with missed or delayed diagnosis of ACS, and there appears to be a general bias against managing women for ACS in parity with men's disease.

Relevance to Practice: Early reperfusion therapy is critical for optimal health outcomes in ACS. Triage nurses are ideally placed to minimize time to treatment for ACS. An understanding of the issues related to clinical decision making and triage allocation of women with ACS at triage is necessary to ensure appropriate treatment.

Journal of Cardiovascular Nursing. 26(5):395-407, September/October 2011. doi: 10.1097/JCN.0b013e31820598f6


تاثير آموزش چهره به چهره بر آگاهی، نگرش و باورهای بيماران سندرم کرونری حاد نسبت به بيماری قلبی: يک مطالعه مداخله ای

نويسندگان:

شبنم زعفری نوبری، بهشيد قدردوست، زهرا حنيفی، شيوا خالق پرست اطهری

چکيده مقاله:

هدف. هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثير آموزش چهره به چهره و ارائه مداخلات مشاوره ای به بيماران مبتلا به سندرم کرونری حاد در معرض خطر آنفارکتوس حاد ميوکارد، بر دانش، نگرش و باورهای آنها نسبت به بيماری و علايم آن و واکنش مناسب به علايم در يک و سه ماه بعد از شروع بيماری بود.

زمينه: بيماری های عروق کرونر يکی از مشکلات اصلی حوزه سلامت در جوامع پيشرفته بشری می باشد. ميزان مرگ و مير ناشی از آنفارکتوس حاد ميوکارد به ميزان زيادی بستگی به فاصله زمانی شروع علايم تا زمان انجام مداخلات برای برقراری خونرسانی مجدد دارد. برقراری خونرسانی مجدد زمانی بهترين نتيجه را می دهد که انجام آن در60 دقيقه ابتدايی بعد از شروع علايم صورت گيرد. تاکنون مطالعات بسياری برای يافتن راهکارهای کاهش زمان تاخير انجام گرفته است. در برخی از اين مطالعات به آموزش از طريق رسانه های جمعی اشاره شده است که به نظر می رسد کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

روش کار: در اين کارآزمائی بالينی با گروه کنترل، 300 بيمار مراجعه کننده به بيمارستان قلب شهيد رجايی با تشخيص سندرم کرونری حاد وارد مطالعه شدند. ملاک ورود بيماران به مطالعه، عدم ابتلا به بيماری توام جدی و پيچيده مثل بيماری روانی يا نارسايی مزمن کليه، بيماری های نورولوژيکی يا بدخيمی ها، و توانايی در برقراری ارتباط (فهميدن زبان فارسی يا پاسخ دادن به زبان فارسی) بودند. مداخله بر اساس مدل خود تنظيمی لونتال درباره رفتارهای بيماری قلبی شامل دادن اطلاعات، مسايل عاطفی و عوامل اجتماعی انجام گرفت بيماران پس از تکميل فرم رضايت نامه آگاهانه، به طور تصادفی در يکی از دو گروه مداخله يا کنترل قرار گرفتند. به بيماران گروه کنترل، دستورالعمل های معمول درباره علايم و دريافت مراقبت از پرستاران ارائه شد و گروه مداخله علاوه بر دستورالعمل های معمول، آموزش ها و مداخلات مشاوره ای توسط پرستاران را نيز دريافت کردند. داده ها در سه مرحله ی شروع مداخله (بعد از تقسيم تصادفی و قبل از قرار گرفتن در گروههای يادگيری)، يک ماه و سه ماه پس از مداخله جمع آوری شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم ثبت اطلاعات دموگرافيک، و پرسشنامه ضريب پاسخگويی (واکنش) به سندرم کرونری حاد بر اساس ابزار مطالعه REACT (Rapid Early Action for Coronary Treatment) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه 15 تحليل شد.

يافته ها: درصد بيمارانی که عوامل خطرزای بيماری را خود گزارش کرده بودند يا سابقه قبلی بيماری قلبی عروقی داشتند، در هر دو گروه بالا بود. بيشتر بيماران دو گروه در برنامه مراقبتی خود، مراجعه به متخصص قلب داشتند. نمرات آگاهی، نگرش و باورها در گروه مداخله، يک و سه ماه پس از آموزش به طور معنی داری افزايش يافته بود. مقايسه بين گروهی نشان داد که آگاهی، نگرش و باورهای گروه مداخله نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری در طول زمان بيشتر شده بود.

نتيجه گيری. آموزش و مشاوره نسبتا کوتاه چهره به چهره باعث بهبود دانش، نگرش و باور بيمار نسبت به سندرم کرونری حاد می شود و بنابراين، ممکن است زمان به تاخير افتادن درمان علايم اين بيماری را کاهش دهد. بالا رفتن سطح دانش بيماران به عنوان اولين و اصلی ترين گام در برخورد با علايم سندرم کرونری حاد می باشد.

واژه‌هاي كليدي: سندرم کرونری حاد، آگاهی و نگرش، آموزش چهره به چهره

reference:

Zafari S, Ghadrdoost B, Hanifi Z, Khaleghparast-Athari S. The effect of face-to-face education on knowledge, attitude, and believes of acute coronary syndrome patients about heart disease: an experimental study. Cardiovascular Nursing Journal. 2012; 1 (1) :36-41

http://journal.icns.org.ir/browse.php?a_code=A-10-63-5&slc_lang=fa&sid=1


فشار وريد محيطی به عنوان عامل پيشگويی کننده فشار وريد مرکزی حين جراحی پيوند عروق کرونر

نويسندگان:

سيد محمد مهدی پيغمبری، بهنوش جليلی، تورج بابايی، عليرضا عليزاده قويدل

چکيده مقاله:

هدف: اين مطالعه با هدف بررسی ميزان ارتباط فشار وريد محيطی با فشار وريد مرکزی حين جراحی پيوند عروق کرونر انجام شد.

زمينه: اگرچه کانولاسيون وريدهای مرکزی روش رايج برای اندازه‌گيری فشار وريد مرکزی و راه دستيابی عروقی است، اما اين روش با خطرات جدی همراه است. همچنين، در برخی موارد تعبيه کاتتر وريد مرکزی از مکان‌های رايج امکان‌پذير نمی‌باشد، لذا اندازه‌گيری فشار وريدی از طريق کاتتر محيطی ممکن است بتواند به عنوان جايگزين اندازه گيری فشار از طريق کاتتر وريد مرکزی مورد توجه قرار گيرد.

روش کار: در اين مطالعه مقطعی، 100 بيمار بزرگسال با ميانگين سنی 61 سال که از اسفند 89 لغايت خرداد 90 در اتاق‌های عمل بيمارستان قلب و عروق شهيد رجايی تحت جراحی پيوند عروق کرونر قرار گرفتند، بررسی شدند. به طور همزمان، فشار وريدهای محيطی از طريق يک کاتتر شماره 16 يا 18 در قدام آرنج يا روی ساعد و فشار وريدهای مرکزی از طريق کاتتر تعبيه شده در وريد جوگولار داخلی راست يا ساب‌کلاوين در پنج زمان: درست پس از القای بيهوشی، قبل از شروع پمپ قلبی‌ ريوی، حين پمپ قلبی ريوی در مرحله‌ هايپوترمی خفيف، پس از جدا شدن از پمپ قلبی ريوی و پس از بستن جناغ سينه اندازه‌گيری شدند.

يافته‌ها: بر اساس يافته ها فشار وريدهای محيطی به طور متوسط 11 ميلی‌متر جيوه و فشار وريدهای مرکزی به طور متوسط 5/9 ميلی‌متر جيوه بود. لذا تفاضل ميانگين دو پارامتر فوق دو ميلی‌متر جيوه با انحراف معيار 5/0 می‌باشد. همبستگی دو پارامتر، 95/0 در تمام مراحل تعيين شد که از لحاظ آماری معنی دار بود (001/0p≤). تغييرات ديگر متغيرهای اندازه‌گيری شده تأثيری بر ارتباط دو فشار وريدی نداشتند.

نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد فشار وريدهای محيطی می‌تواند تخمين صحيحی از فشار وريدهای مرکزی حين جراحی پيوند عروق کرونر به دست دهد.

واژه‌هاي كليدي: فشار وريد محيطي، فشار وريد مركزي، جراحي پيوند عروق كرونر

reference:

Peighambary M, Jalili B, Babaee T, Alizadeh Ghavidel A. Peripheral venous pressure as a predictor of central venous pressure during coronary artery bypass graft surgery. Cardiovascular Nursing Journal. 2012; 1 (1) :42-46

http://journal.icns.org.ir/browse.php?a_code=A-10-63-6&slc_lang=fa&sid=1


مقايسه تاثير ساکشن لوله تراشه با و بدون محلول نرمال سالين بر ضربان قلبی و درصد اشباع هموگلوبين

نویسندگان

حسين رفيعی، صديقه ايرانمنش، سکينه سبزواری

چکيده مقاله

اهداف: ريختن نرمال سالين داخل تراشه، قبل از ساکشن کردن، يک مداخله  سنتی پرستاری است. اين مطالعه با هدف « بررسی تأثير ساکشن لوله تراشه، با محلول نرمال سالين و بدون محلول نرمال سالين بر ضربان قلب و ميزان اشباع هموگلوبين» انجام شد.

روش ها: اين مطالعه ی نيمه تجربی با طرح متقاطع بر روی پنجاه بيمار ترومايی بخش مراقبت های ويژه بيمارستان شهيد باهنر شهر کرمان در سال 1388 انجام شد. برای هر بيمار، ساکشن يک بار با پنج ميلي ليتر محلول نرمال سالين و يک بار بدون محلول انجام شد. ضربان قلب و ميزان اشباع هموگلوبين به ترتيب يک، دو و پنج دقيقه قبل و بعد و حين ساکشن توسط دستگاه های مونيتورينگ استاندارد اندازه گيری و ثبت شد. برای تجزيه و تحليل داده ها از آزمونهای تی زوج و تی مستقل و SPSS17 استفاده شد.

یافته ها: در هر دو گروه ضربان قلب بعد از ساکشن افزايش داشت و در گروهی که نرمال سالين دريافت کرده بود اندکی بيشتر بود ولی تفاوت آماری معني دار نبود. تغييرات منفی اشباع هموگلوبين در گروهی که از نرمال سالين استفاده شد در مقايسه با گروهی که استفاده نشد بيشتر بود.

نتيجه گيری: محلول نرمال سالين قبل از ساکشن مي تواند کاهش اشباع هموگلوبين با اکسيژن را به همراه داشته باشد و بهتر است برای رقيق کردن ترشحات از راه کارهای مناسب تری مثل مرطوب کردن هوای دمی استفاده کرد تا عوارض آن به حداقل برسد.

واژه‌هاي كليدي ساکشن تراشه؛ ضربان قلب؛ اشباع هموگلوبین؛ نرمال سالین

منبع

رفيعی حسين، ايرانمنش صديقه، سبزواری سکينه، مقايسه تاثير ساکشن لوله تراشه با و بدون محلول نرمال سالين بر ضربان قلبی و درصد اشباع هموگلوبين مجله پرستاری مراقبت ویژه، 1390; 4 (3) :117-120


منبع خبر: پایگاه اطلاع رسانی سپید

دكتر سحر ميرپور

اسيد فوليك تاثيري بر پيشگيري از حوادث قلبي عروقي ندارد.

Medical News Today: يك فرابررسي روي 8 مطالعه بزرگ نشان داد كه تجويز اسيدفوليك، باعث كاهش خطر بروز اتفاقات قلبي‌- عروقي نخواهد شد. اين دارو به‌رغم اينكه باعث كاهش عوامل خطر حوادث قلبي عروقي مانند هموسيستئين مي‌شود، تاثير چنداني در پيشگيري از بروز چنين حوادثي ندارد. نتايج حاصل از اين مطالعه كه توسط دكتر رابرت كلارك و همكارانش انجام شده به تازگي در نشريه جاما به چاپ رسيده است.

نتايج حاصل از مطالعات پيشين نشان مي‌دهند كه تجويز فوليك اسيد و ويتامين B در افراد مبتلا به هموسيستيئوري باعث كاهش چشمگير بروز حوادث قلبي عروقي مي‌شود، اما چنين نتيجه‌اي در افرادي كه به اين بيماري مبتلا نيستند مشاهده نمي‌شود. اين پژوهشگران ادعا كردند با توجه به بررسي‌هاي انجام‌شده، تاثير استفاده از اسيدفوليك روي بيماري‌هاي قلبي عروقي در افراد سالم هنوز مشخص نيست و نياز به انجام مطالعات بيشتري دارد.

اين فرابررسي روي 8 كارآزمايي باليني انجام شده كه در اين مطالعات 37 هزار و 485 بيمار وارد مطالعه شده بودند. آخرين مطالعه از اين مجموعه در سال 2009 انجام شده بود و شركت‌كنندگان در اين مطالعات روزانه بين 8/0 تا 40 ميلي‌گرم اسيدفوليك استفاده مي‌كردند. از ميان تمام بيماران 18 هزار و 762 بيمار تحت درمان با اسيدفوليك بودند و بقيه افراد در گروه دارونما قرار گرفتند.

نتايج حاصل از اين فرابررسي نشان داد: 9 هزار و 326 بيمار طي درمان مبتلا به حوادث قلبي عروقي شدند، 5 هزار و 125 بيمار به علل مختلف فوت كردند و در 3 هزار و 10 بيمار مبتلا به سرطان، بيماري پيشرفت داشت.

به طور كلي در افرادي كه در اين مطالعات اسيد فوليك استفاده كرده بودند ميزان هموسيستئين نسبت به گروه دارونما 25 درصد كاهش داشت. طي يك پيگيري 5 ساله نشان داده شد كه تفاوت معني‌داري بين افرادي كه اسيدفوليك استفاده مي‌كردند با گروه دارونما در بروز حوادث قلبي عروقي مشاهده نشد. تفاوت معني‌داري بين افرادي كه اسيدفوليك استفاده مي‌كردند و گروه دارونما از نظر بروز مرگ و مير حوادث عروقي مشاهده نشد.

تفاوت معني‌داري از نظر ميزان بروز سرطان، مرگ و مير ناشي از سرطان يا مرگ و مير به علل ديگر بين گروه دارونما و گروهي كه به صورت فعال از اسيدفوليك استفاده مي‌كردند، مشاهده نشد.


مطالعات مختلفی تاثیر آموزش همراه با مداخله بر ارتقاء خود کفایی در بیماران نارسایی قلبی را تائید کردند. مرور سیستماتیکی از تمام مطالعاتی که بین سالهای 1966 تا 2009 درباره خود کفایی بیماران انجام شد. در این مطالعه مشخص شد که هر دوی مداخلات کوتاه مدت و بلند مدت همراه با آموزش به بیمار می توانند موجب ارتقاء سطح خود کفایی و اثر بخشی فردی در بیماران با نارسایی قلبی شوند. برای مطالعه بیشتر می توانید به آدرس زیر مراجعه کنید:

Self-efficacy and Educational Interventions in Heart Failure: A Review of the Literature

Yehle, Karen S.; Plake, Kimberly S.

Journal of Cardiovascular Nursing. 25(3):175-188, May/June 2010.


نتایج یک مرور سیستماتیک از کارآزمایی های بالینی در بین سالهای 2000 تا 2008 که اثر بخشی مداخلات پرستاری بر بهبود پیامدها در بیمارانی که به بیماری عروق کرونر و یا نارسایی قلبی مبتلا بودند را می سنجید، نشان داد که مداخلات پرستاری برای پیشگیری ثانویه در بیماران با بیماری عروق کرونر (CAD) و نارسایی قلبی موثر است. برای مطالعه بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید.

Randomized Trials of Nursing Interventions for Secondary Prevention in Patients With Coronary Artery Disease and Heart Failure: Systematic Review

Allen, Jerilyn K.; Dennison, Cheryl R.

Journal of Cardiovascular Nursing. 25(3):207-220, May/June 2010.


بازدیدکنندگان

Google

در وب سایت پرستاری قلب
در كل اينترنت

رتبه سایت در گوگل

ابزار و قالب وبلاگ کد نمایشگر رتبه سایت در گوگل